News: Athens Antifa League Round 8 coming up on Sunday

Posted: May 31, 2013 by Zouz in News
Tags: , , ,

Everybody there!

football_Antifa_L

The place is Votsalakia Beach, Piraeus, the day is Sunday June 2nd and the time is 16:00. Even if football and the beach party that will follow are not enough, this time there are one or two additional reasons that should made everybody considering seriously being there…

The significance of the occasion has to do with the location. Piraeus is considered a quite “sensitive” area, with far-right being quite strong around these neighborhoods… Our presence there should aim at 2 reasons, except of course the obvious one, of just being there, enjoying football and the company of eachother:

  • Give a strong message that we are present even when balances are not in our favor
  • Contributing on making the event safer for everybody

To make a long story short, it’s bloody Summer, get off the fuckin’ couches and meet you around the area on Sunday afternoon 🙂

Below you can find the original announcement regarding the event (only in Greek, use translator)

AthensAntifaLeague

Τον Φασισμό βαθιά κατάλαβε τον ….

Από το 1833 ο Πειραιάς μετρά μια ιστορία 180 χρόνων προσφυγίας, 180 χρόνια όπου οι κυνηγημένοι των επαναστάσεων, των πολέμων της φτώχιας έβρισκαν στον Πειραιά ένα απάγκιο, ή τον χρησιμοποιούσαν ως ενδιάμεσο σταθμό για την μετάβασή τους στην δυτική Ευρώπη ή την Αμερική. Έτσι λοιπόν αυτή η πόλη χωρίς γηγενείς είδε τους πρώτους πρόσφυγες να καταφθάνουν το 1833 αμέσως μετά τον πόλεμο της Ανεξαρτησίας και έγινε ένα λιμάνι υποδοχής για τους χρεωκοπημένους επαναστάτες ναυτικούς της Ύδρας και για τους φυγάδες εμπόρους της κατεστραμμένης Χίου. Ακολούθησε το δεύτερο κύμα προσφύγων, εκείνο των κρητικών επαναστάσεων, ενώ παράλληλα αγρότες της Μάνης, της Κυνουρίας, των νησιών του Αργοσαρωνικού, των Κυκλάδων και των Δωδεκανήσων εγκατέλειπαν τις πατρίδες τους και δημιουργούσαν μια νέα πατρίδα στους λόφους του Πειραιά, στην Πειραϊκή, στον Προφήτη Ηλία, στο Βώκο και τον Καραβά. Τα τοπωνύμια της πόλης μιλούν γι αυτό ακόμη: Υδραίικα, Μανιάτικα, Κρητικά, Καρπαθιώτικα, Σαντοριναίϊκα. Στις αρχές του 20ου αιώνα έως και τον Αʼ Παγκόσμιο Πόλεμο, το λιμάνι αποτελεί σταθμό μετεπιβίβασης για τη χώρα «του ονείρου», την Αμερική. Ατμόπλοια μεταφέρουν τους Έλληνες μετανάστες είτε απευθείας στην Αμερική είτε σε κάποιο λιμάνι της Δυτικής Ευρώπης για μετεπιβίβαση.
101.000 νέοι κάτοικοι, διπλασιάζουν τον πληθυσμό της πόλης και την έκταση της, καθώς στο Πειραιά καταφθάνουν και άλλα θύματα πολέμου αυτή την φορά από την Σμύρνη και τον Πόντο. Ο Πειραιάς εκείνη την περίοδο δέχτηκε τη μεγαλύτερη αναλογική αύξηση πληθυσμού σε σχέση με τα άλλα δύο αστικά κέντρα (Αθήνα Θεσσαλονίκη). Όλες οι βόρειες συνοικίες, η Δραπετσώνα, η Νίκαια, το Κερατσίνι και ο Κορυδαλλός, γεννήθηκαν μέσα σε λίγους μήνες και έγιναν μικρές πολιτείες στα χρόνια από το 1922 έως το 1928.
Την περίοδο 1941-1944 ο Πειραιάς γίνεται θύμα βομβαρδισμών, οι οποίοι ισοπέδωσαν το λιμάνι και μεγάλα τμήματα της βιομηχανικής ζώνης, προκαλώντας καταστροφές στις γύρω συνοικίες, με αποτέλεσμα μια τεράστια έξοδο από τις πληγείσες γειτονιές του κέντρου, την Πειραϊκή, τη Δραπετσώνα, προς την Αθήνα και τα βόρεια. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και του εμφυλίου ο Πειραιάς γίνεται πόλη υποδοχής μεταναστών για τα οικονομικά αλλά και πολιτικά θύματα ενός ακόμα πολέμου. Πιο συγκεκριμένα νησιώτες αλλά και ηπειρώτες πρόσφυγες, κυνηγημένοι κομουνιστές αλλά και θύματα του εμφυλίου βρίσκουν καταφύγιο στις γειτονιές του Πειραιά ή τον χρησιμοποιούνε ως λιμάνι προς τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά και την Αυστραλία, ο πληθυσμός της πόλης σχεδόν διπλασιάζεται για άλλη μια φορά: από 250.000 κατοίκους φθάνει τους 450.000. Οι νέοι μετανάστες κτίζουν τις γειτονιές των αυθαιρέτων κατοικιών δίπλα στις παλιές προσφυγουπόλεις, στην Αμφιάλη, στα ορεινά του Κερατσινίου και του Κορυδαλλού. Εκείνη την εποχή είναι που ολοκληρώνεται η τελευταία παραγκούπολη του Πειραιά το Πέραμα. Ο τελευταίος κύκλος άρχισε το 1989, με τη μεγάλη πολιτική αλλαγή στο ανατολικό, σοσιαλιστικό μπλοκ, τον εμφύλιο πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας και την οικονομική κατάρρευση της Αλβανίας. Ρωσοπόντιοι, Αλβανοί, Πολωνοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Γεωργιανοί, Αζέροι πέρασαν από τον Πειραιά, αναζητώντας τρόπο να φύγουν για τη Βόρεια Ευρώπη ή έμειναν εδώ. Ακολούθησαν οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι της Μέσης Ανατολής και μαζί τους τα κύματα προσφύγων της «Αραβικής Άνοιξης», της Παλαιστίνης, του Ιράκ, του Ιράν, του Αφγανιστάν και του Πακιστάν. Ο Πειραιάς, εκατόν ογδόντα χρόνια μετά, συνεχίζει να δέχεται τους κυνηγημένους των επαναστάσεων, των πολέμων και της φτώχειας.

Σε μια περίοδο που ο κυνηγημένος τελικά δεν είναι μόνο ο μετανάστης αλλά κυνηγημένος είναι ο κάθε καταπιεσμένος από ένα σύστημα που έχει ξυπνήσει τα πιο φασιστικά αντανακλαστικά του και έχει ξαμολήσει τράπεζες, δικαστήρια, αστυνομία και το πιο μαύρο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας τους φασίστες στο κατόπι οποίου αντιδρά, όποιου δεν έχει να πληρώσει και όποιου τελικά δεν είναι συμβατός με την επιβίωση του συστήματος. Σε μια περίοδο λοιπόν που το καθετί στο όνομα της επιβίωσης του καπιταλισμού έχει αποκτήσει την εμπορευματική του αξία, επιλέγουμε να στραφούμε σε διαδικασίες αντεπίθεσης σε διαδικασίες που προβάλουν έννοιες όπως η αλληλεγγύη και η ανατροπή, επιλέγουμε να θυμόμαστε το παρελθόν με τον δικό μας τρόπο και σχεδιάζουμε ένα διαφορετικό μέλλον από αυτό που μας πουλάνε. Επιλέγουμε λοιπόν να θυμόμαστε τις αλάνες όπου παίζαμε μπάλα με ότι μπορούσαμε να κλοτσήσουμε, κουτάκια, μπουκάλια, αυτοσχέδιες μπάλες από χαρτί, κλοτσάγαμε είτε υπήρχαν τέρματα είτε όχι, πολλές φορές απλά κατευθυνόμενοι στον προορισμό μας ντριπλάροντας κολώνες και περαστικούς, θυμόμαστε τους πρώτους μας φίλους στο δρόμο ή στην κοντινότερη πλατεία, πάντα παίζοντας μπάλα. Θυμόμαστε ή διαβάζουμε για τις εποχές όπου ο λαός του Πειραιά ξεκινούσε από κάθε γειτονία για να δει μπάλα στην Μάντρα σε μια εποχή όπου ο παίκτης ερχόταν στο γήπεδο με τα πόδια, το τρένο ή το λεωφορείο και έμπαινε στο γήπεδο μαζί με τον κόσμο. Ξαναγυρίζουμε λοιπόν στις σύγχρονες αλάνες για να παίξουμε μπάλα και να βρεθούμε εκ νέου αντιδρώντας στην μηχανή εκατομμυρίων για λίγους που δεν θυμίζει σε τίποτα το ποδόσφαιρο που εμείς γνωρίσαμε. Μια μηχανή που έχει την δυνατότητα να καθηλώνει εκατομμύρια έως και δισεκατομμύρια ανθρώπους μπροστά από μια οθόνη παρακολουθώντας ένα ολόκληρο starsystem γύρω από κάποιους ανθρώπους που έχουν καταντήσει βιοχημικές καταβόθρες καταναλώνοντας τα «πάντα» στην προσπάθεια τους να επιβιώσουν ή να ανελιχτούν μέσα σε αυτήν την μηχανή συντηρώντας την και ταΐζοντας την με εκατομμύρια. Διαλαλούμε επίσης ότι θα πάρουμε κάθε τι που μας ανήκει πίσω διεκδικώντας την ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε γήπεδο και αλάνα κόντρα σε κάθε αυθαιρεσία και φασιστική λογική. Ο Πειραιάς ήταν, είναι και θα παραμείνει πόλη αντιφασιστική.

δεν θα πεθάνει μόνος Τσάκισε τον…

Κυριακή 2/6 και ώρα 16:00 στην παραλία Βοτσαλάκια γίνεται η σέντρα της 8ης αγωνιστικής του AthensAntifaLeague, επίσης θα υπάρχει χρόνος και μπορούμε να παίξουν όλοι μπάλα ή τουλάχιστον αυτοί που θέλουν να ιδρώσουν αλλά και μπύρες για αυτούς που θέλουν να παίξουν μπάλα στην κερκίδα, θα ακολουθήσει πάρτι με μουσική και ποτό…

AthensAntifaLeague

Αντιναζιστική Πρωτοβουλία Πειραιά – Πανπειραϊκό Αντιφασιστικό Μέτωπο

To find the original resource, click here

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s